Şair Nurten Ergin’den Antakya’ya Anlamlı Şiir: "Asi’nin Kıyısında"

SEÇKİNHABERTV- Şair Nurten Ergin (Sultan Kızı), kadim şehir Antakya’nın köklü tarihini, hoşgörü kültürünü ve yaşadığı felaketlerin ardından taşıdığı umudu kaleme aldığı "Asi'nin Kıyısında" isimli yeni şiirini edebiyatseverlerle buluşturdu. Şiirinde Antakya'yı adeta canlı bir anlatıcı gibi konuşturan Ergin; Hititlerden Roma’ya uzanan medeniyet mirasını, ezan ve çan seslerinin aynı gökyüzü altında yankılandığı kardeşlik iklimini ve Defne efsanesinin simgelediği direnci mısralara taşıdı. Yaşanan yıkımlara rağmen şehrin küllerinden yeniden doğacağını vurgulayan eser, okuyuculardan büyük beğeni topladı.   ASİ'NİN KIYISINDA    Ben bir şehrin değil, çağların sesiyim, Asi'nin kıyısında yazılmış nefesiyim. Adım Antakya'dır, zamanla yaşıtım, Defne'nin gölgesinde yeşeren umut ağacıyım.   İlk güneş doğarken bu bereketli yurda, Medeniyet kurdu otağını burada. Hitit geçti, Roma geçti, nice büyük devlet, Her biri bıraktı toprağıma bir emanet.   Defne dağlarında rüzgâr destan söyler, Zeytin dallarında bin yıllık dua büyür. Her yaprak, sabrın yeşil nişanıdır, Her kök, bu kadim yurdun vicdanıdır.   Mozaikler yalnız taş değildir burada, Bir çağın kalbidir sessizce duran. Sütunlar yalnız mermer değildir, İnsanlığın ortak hafızasıdır ayakta kalan.   Bir mabetten yükselir ezan, Ötekinden çan sesi uzanır zamana. Aynı gökyüzü örter bütün yürekleri; İşte Antakya budur, işte kardeşlik budur.   Nice fırtınalar geçti başımdan, Yangınlar gördüm, savaşlar yaşadım. Sonra yer sarsıldı, evler yıkıldı; Ama umudumu hiçbir zaman toprağa gömmedim.   Çünkü ben Defne'yim... Kırılsam da yeniden filiz veririm. Çünkü ben Antakya'yım... Yıkılsam da küllerimden yeniden yükselirim.   Ey yolcu! Bu topraklara yalnız gözlerinle bakma. Her taşın altında bir dua, Her ağacın gölgesinde bir tarih uyur.   Ve bil ki zaman akıp gitse de, Asi yine denize kavuşacaktır. Defne yine yeşerecek, Antakya yine insanlığa umut olacaktır.  (Sultan kızı)