Daha düne kadar ana muhalefet partisi CHP'de birlikte olduğumuz arkadaşlarımızla aramıza yetkisiz bir mahkemenin yok hükmündeki Butlan kararı girdi.
Bu karar gerekçe gösterilerek seçilmiş parti yönetimi; parti genel merkezinden polis şiddetiyle, kapılar koçbaşıyla kırılarak, biber gazıyla, copla, plastik mermi ve tazyikli su ile kapı dışarı edildi.
CHP'nin seçilmiş Genel Başkanı Özgür Özel sokaklarda, meydanlarda "Ya yeni bir yol bulacağız ya yeni bir yol açacağız" diyerek bir arayışa girdi.
Buna karşılık Kılıçdaroğlu'nun etrafında toplanan bir avuç CHP'li; "Partiyi bırakıp nereye kaçıyorsunuz, mücadelenizi parti içinde verseniz ya..." dediler. Dediler ama parti içinde kalanlar birer birer ihraç edilmeye başlamıştı bile...
Bu durum karşısında kapı dışarı edilenlere taban sahip çıktı. İşte bu çoğunluğu oluşturan taban, kendisini sokakta örgütleyerek "Yeni Parti"yi kurdu.
Atatürk'ün kurduğu CHP'nin tabanı, "Bu parti artık Atatürk'ün kurduğu parti olmaktan çıktı; AKP ile uyumlu, Butlancı bir parti oldu" diyerek CHP'den istifa etti ve Yeni Parti'ye üye oldu.
Buraya kadar yaşananları çoğumuz biliyoruz.
Bu yazı, Butlan CHP'nin Atatürk'ün kurduğu parti olarak mı yoksa AKP ile uyumlu bir parti olarak mı yoluna devam ettiğini irdelemek amacıyla kaleme alınmıştır. Bu nedenle bir uzman görüşü değil; partide uzun yıllar yönetici olarak da çalışmış, sıradan bir parti emekçisinin görüş ve düşüncelerini içermektedir.
Atatürk'ün mirası CHP'ye sahip çıktıklarını söyleyenler; Atatürk'ün hâlâ geçerli olan, Arap ülkelerine ilişkin fikri mirasına ve politikalarına sahip çıkabiliyorlar mı, önce buna bakalım.
Atatürk ne demişti:"Arap ülkeleri ile ilişkiler; duygusal veya dinsel bağlar üzerine değil, 'Yurtta sulh, cihanda sulh' ilkesine dayanan, Türkiye'nin milli egemenliğini koruyan rasyonel bir çizgide yürütülmelidir."
Mekke Anlaşması'na katkılarıyla Butlan CHP'si Atatürk'ün bu görüşlerinin takipçisi mi yoksa reddedicisi mi olmuş, bir bakalım:
Geçen günlerde Türkiye Büyük Millet Meclisinde Cumhur İttifakı ve Butlan CHP'si oylarıyla onaylanan Mekke Ortak Savunma Anlaşması; Atatürk’ün dış politikasının temel ilkelerinden olan "Yurtta barış, dünyada barış", bölgesel paktlardan kaçınma ve iç işlerine/bağlayıcı taahhütlere mesafeli durma anlayışıyla yapısal bir çelişki barındırmaktadır.
Bu çelişkiye imza atan Butlan CHP'si, Atatürk'ün bu konudaki fikri mirasını reddetmiş olmuyor mu?
Kılıçdaroğlu'nun, AKP'nin desteği sayesinde yetkisiz bir mahkemenin verdiği yok hükmündeki bir kararla CHP Genel Başkanlığına butlan olarak atanmasını bir tarafa bırakalım; Butlan CHP'si olarak yaptığı ilk konuşmaya bir bakalım.
Türkiye'nin dünyadaki değişen dengeler karşısında küçülerek değil, büyüyerek ve kendi kimliğini koruyarak hareket etmesi gerektiğini belirten Kılıçdaroğlu konuşmasını şöyle sürdürmüştü:
"Türk cumhuriyetlerinde de Türkiye olmalı, Osmanlı coğrafyasında da Türkiye olmalı, Akdeniz coğrafyasında da Türkiye olmalı. Bunun mücadelesini vermek zorundayız."
Kılıçdaroğlu bu ifadeleriyle Türkiye'nin tarihi bağları bulunan bu bölgelerde jeopolitik, kültürel ve siyasi olarak aktif bir rol üstlenmesi gerektiğini savunmuştur. Halbuki Atatürk dış politikasında Arap ülkelerinin kendi aralarındaki ya da Batılı devletlerle olan sorunlarında taraf olunmamış, "Sorulmadıkça akıl verilmez" (Bu söz; insanların veya ülkelerin, istemedikleri halde yönlendirilmekten hoşlanmadığını ve tavsiyenin ancak talep edildiğinde değer kazandığını ifade eder) denilerek bölgesel krizlere müdahil olunmaktan kaçınılmıştır.
Atatürk'ün hâlâ geçerli olan dış politika ilkeleri reddedilerek CHP, Atatürk'ün mirası bir parti olarak kalabilir mi?
Olsa olsa CHP; AKP ile uyumlu, emperyal güdümlü bir butlan partisi olur! Öyle de oldu.
İşte bu nedenle Butlan CHP'si artık Atatürk'ün mirası olan CHP değildir. Atatürk'ün mirası, onun fikri mirasını sürdüren Yeni Parti'de yaşam bulmuştur!
CHP'de kalan arkadaşlar; "Atatürk'ün mirası CHP'ye sahip çıkıyoruz" diyerek Kılıçdaroğlu'nun kinine ve egosuna hizmet etmiş olmuyorlar mı?
