Neşet Ertaş Baba'yı Almanya'dan getiren, onun da "Bayram gardaşım beni kör kuyudan çekip çıkardı getirdi" diyerek yâd ettiği kişi: Sayın Bayram Bilge Tokel… Bu yazı, size açılmış samimi bir kalbin özrüdür. Sizi bugüne kadar nasıl görmemişim, duymamışım; nasıl da bakar kör olmuşum… Ertaş Baba bu dünyadan göçüp gidince, benim için türkü devrinin kapandığını sanmıştım. Onların döneminde takılı kalmış, zihnen onlarla yaşamıştım. "Veysel ne dedi, Mahzuni ne dedi, Karakoç ne dedi; Yunus, Bektaş ne dedi?" deyip durmuşum hep. Geçmişin o muazzam seslerinden başımı kaldırıp da şimdiki o yorucu, gürültülü müzik ortamında sizi seçememişim. Evet, bugün söylenenler eskilerden farklı şeyler değil belki; ama ehil olan dil değişince söylem de güçlenir, toprak yeniden canlanır, türküler yeniden can bulur. Siz, eskiyle yeniyi muazzam bir ahenkte birleştiren, türkülere asıl canını veren son kişisiniz. Siz bu ülkenin pek çok pınarından birer yudum su almışsınız; bu halinize, tavrınıza, hatta sesinize bile yansımış. Sesinizde, eline dokunduğunuz, diz dize oturduğunuz ozanların izi var. Yürüyüşünüzü Ertaş’tan, konuşmanızı Karakoç’tan, duruşunuzu Mahzuni’den almışsınız sanki; hepsi sizde harmanlanıp bütünleşmiş. Hele o, bu kadar donanımlı olmanıza rağmen kuşandığınız tevazu hali başlı başına bir ekoldür; kibir denizinde yüzen bizlere tokat gibi bir hatırlatmadır. Belki de kendi aciz bilgimle, sizi hep Ertaş Baba'nın yanında dinlediğim için ona göre kıyasladım, af buyurun. Fakat şu icranızı saf haliyle izleyince kendimden utandım; yüreğiniz kanamış da adeta türkü olmuş akmış. Türküleri özüne bu kadar sadık kalarak, sözlerini hiç değiştirmeden, tertemiz ve duygu kokan o dingin icranız; sazı döver gibi çalan, bağırmayı türkü söylemek zanneden bugünkü piyasaya muazzam bir derstir. Meğer kulaklarımız ne kadar kirlenmiş, sizi hakkıyla dinleyince bunu çok daha iyi anladım. En az Ertaş Baba kadar yetenekli, gölgesinde serinlenecek bir çınarımızsınız; geç anladım, af buyurun. Bilmeden kıymet bilmeyenler kervanında yürümüşüm. Divane gibi gezdiğim bir dönemde yollarım size çıktı ya, iyi ki de çıktı. Emirgazi ellerinde sağlığınıza her daim duacı bir kardeşiniz var, bilesiniz. Ertaş Babamızın "gardaşım" dediği kişi, doğal olarak bu ülkenin de "Bayram Emmisi" olur. Ayağınıza taş değmesin, sizin o güzel tabirinizle; gönlünüze güman uğramasın. Bizlere de kadir kıymet bilmeyi nasip etsin Yaradan. Dilerim uzun yıllar bu ülkeye "insan" olma türküleri söylersiniz; zira buna çok ihtiyacımız var... Sesinize, sazınıza, yüreğinize sağlık; iyi ki varsınız. (Safevi Devleti'nin kurucusu Şah Hatayi'ye de rahmet olsun, "Melullenme Deli Gönül"ü ne güzel, ne derin yazmış...) Suadiye Çetik Saltan