Sizler hangi hesaplardasınız bilinmez ama; Demokrasi sadece sandığa gitmek değildir; demokrasi, sandıktan çıkan iradeye saygı gösterebilmektir.  Güç sahibi olmak, her istediğini yapabilme hakkı vermez.  Asıl büyüklük; farklı düşünen insanlara da adaletle yaklaşabilmekte, hukuku herkese eşit uygulayabilmektedir. Ne yazık ki bugün toplumun büyük bir kısmında ciddi bir huzursuzluk oluşmuş durumda. Halkın oyuyla seçilmiş insanları sürekli soruşturmalarla, baskılarla görevden almak, aylarca hatta yıllarca kesinleşmiş suç olmadan insanları hapiste tutmak vatandaşın vicdanını yaralıyor. İnsanlar artık olaylara körü körüne bakmıyor; neyin gerçekten suç, neyin siyasi hesap olduğunu ayırt edebiliyor. Bugün “itirafçı” adı altında yürütülen bazı uygulamalar da toplumda güven duygusunu zedeliyor.  Vatandaş bunu şöyle görüyor: “Bir insanı ağır cezalarla korkutup, sonra istediğin ifadeyi verirse ödüllendirmek.”  Bu durum adalet duygusunu güçlendirmiyor, tam tersine insanların hukuka olan güvenini sarsıyor.  Çünkü adalet; korkuyla değil, delille olur.  Gerçek hukuk; kişiye göre değil, kurala göre işler. Şunu da görmek gerekiyor ki; cezalandırıldığını düşündüğünüz bazı insanlar toplumun gözünde mağdur hâline geliyor.  Baskı arttıkça insanlar empati kurmaya başlıyor.  Hatta bazı isimler halkın gözünde kahramanlaşıyor.  Bunun sebebi onların kusursuz olması değil; insanların adaletsizlik hissine tepki göstermesidir. Vatandaş artık her sabah yeni bir operasyon, yeni bir baskın, yeni bir gözaltı haberi görmek istemiyor.  İnsanlar huzur istiyor, güven istiyor, ekonomik rahatlık istiyor, hukuk istiyor.  Siyasi rekabetin mahkeme salonlarında değil, sandıkta yapılmasını istiyor.  Çünkü demokrasi intikam aracı değildir. Çocukluğumuzda izlediğimiz He-Man çizgi filminde bir söz vardı: “Güç bende artık.”diye  Evet, bugün güç sizde olabilir. Ama hiçbir güç sonsuz değildir. Halkın verdiği yetki, yine halkın kararıyla değişebilir.  Dün güçlü olanların bugün hesap verdiğini, dün mağdur edilenlerin bugün söz sahibi olduğunu bu ülke defalarca gördü. Bu yüzden yönetenlerin öfkeyle değil sağduyuyla hareket etmesi gerekir.  Belediyelere baskı yapmak, insanları parti değiştirmeye zorlar gibi görüntüler vermek, muhalif olan herkesi suçlu gibi göstermek toplumu daha da kutuplaştırır. Oysa devlet; herkesin devleti olmak zorundadır. Ben bir vatandaş olarak şuna inanıyorum: İktidarlar gelip geçer ama adalet duygusu kalır.  Bugün yapılan her haksızlık, yarın toplumun vicdanında büyük bir yara olarak geri döner.  “Keser döner, sap döner; gün gelir hesap döner” sözü boşuna söylenmemiştir.  Çünkü hayat sadece bugünden ibaret değildir. İnsanları suçlu ilan etmeden önce delile bakmak, farklı düşünene düşman gibi davranmamak, hukuku siyasetin üstünde tutmak gerekir.  Gerçek güç; korkutmakta değil, adil olabilmektedir. Samimiyetle söylüyorum; halk artık baskı değil adalet görmek istiyor.  İnsanlar kin değil huzur istiyor.  Bu sese kulak verilmezse, cevabı günü geldiğinde yine millet sandıkta verecektir. Bundan eminim..! Saygılarımla... Kemal Yazar