Kelimenin, şiirin ve vefalı bir ömrün coğrafyasında yankılanan sesler vardır; duyulduğu an insana toprağın, hasretin ve samimiyetin kokusunu getirir. İşte "Hemberice Kelâmlar" programımızın bu haftaki konuğu, ömrünü kelimelere ve Anadolu’nun derin sesine adamış kıymetli şair, yazar ve araştırmacı Remzi Özkan’dır.

1 Temmuz 1969’da Tokat’ın Erbaa ilçesine bağlı İverönü köyünde başlayan bu hayat hikâyesi, sadece bir insanın yaşam ömrü değil; tarlanın, köyün, okul yollarının ve edebiyatla kurulan sarsılmaz bir bağın destanıdır. Şiirle ilk kez ortaokul yıllarında tanışan Özkan için o gün kurulan dostluk, hayatın en sadık yoldaşına dönüşmüştür.

Kelimelerin Sınır Tanımayan Yolculuğu

Edebiyatın tek bir kulvarda hapsolmasına gönlü razı gelmeyenlerdendir Remzi Özkan. Şiirin yanı sıra roman, hikâye, araştırma ve çocuk edebiyatı gibi pek çok farklı alanda eserler üreterek kelimelerin kudretini gözler önüne sermiştir. Kimi zaman hece ölçüsünün kadim ve tıkır tıkır işleyen saatiyle yüreklerimize seslenmiş, kimi zaman serbest ölçünün esnekliğiyle dertlerini kâğıda dökmüştür. Eserlerinde bazen "Nasîbi" mahlasını nakış gibi işlemiş, şiirlerinin bir kısmının bestelenmesine vesile olduğu gibi, kendi besteleriyle de müziğin ruhunu kelimelerle buluşturmuştur. Sanatın birleştirici gücüne olan inancıyla senaryo çalışmalarına da imza atan yazar, üretkenliğin sınırlarını her daim genişletmiştir.

Masa Başından Hayatın Tam Merkezine

Edebiyatın salonlarda ya da fildişi kulelerde değil; hayatın tam kalbinde, insanın nefes aldığı her yerde var olduğuna inananlardandır o. Bu inançla çeşitli edebiyat derneklerinde aktif görevler üstlenmiş, yurt içi ve yurt dışında düzenlenen şiir dinletileriyle, panellerle bu toprağın sesini sınırların ötesine taşımıştır. Kitap fuarlarında okurlarıyla göz göze gelmenin, aynı duygu iklimini solumanın ömrün en büyük kazancı olduğunu dile getiren Özkan, tevazuu ve samimiyetiyle de gönüllerde ayrı bir yer edinmiştir.

Evli ve iki çocuk babası olan Remzi Özkan, dün olduğu gibi bugün de ömrünün yettiğince yazmaya, üretmeye ve bu güzel coğrafyanın sesini kelimelerin sırtında geleceğe taşımaya devam etmektedir.

Anadolu’nun bu güçlü ve zarif kalemiyle gerçekleştirdiğimiz; edebiyata, şiire ve hayata dair dertleştiğimiz "Hemberice Kelâmlar" söyleşimizle sizleri baş başa bırakıyoruz...

RÖPORTAJ

Mahmut Çiçekdağı: Kısaca kendinizi tanıtır mısınız?

Remzi Özkan: 1969 yılında Tokat’ın Erbaa ilçesine bağlı İverönü köyünde doğmuşum. Evli ve 2 çocuk babasıyım. Kimisi şair diyor adıma, kimisi yazar. Kimisi şarkı sözü yazarı diyor, kimisi senarist. Kendimce bir şeyler yazmaya; vatanıma, insanlığa faydalı olmaya çalışan bir kulum.

Mahmut Çiçekdağı: Ne zamandır yazıyorsunuz?

Remzi Özkan: 11 yaşımdan bu yana yazıyorum.

Mahmut Çiçekdağı: Yazmanızdaki en büyük etken nedir?

Remzi Özkan: İçimde birikmiş olan koru suyla buluşturma çabası galiba yazma isteğimdeki en büyük etken.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken çektiğiniz en büyük zorluklar nelerdir?

Remzi Özkan: Bu soru çok zor bir soru. Zamana ve duygu durumuna göre her yazım türünün belli başlı sıkıntıları oluyor. Özellikle anlatmak istediğim bir konuyu yazdığım bir eserde anlatmak istediğim şekilde anlatamadığımda kendimle savaş haline giriyorum. Yazdığım bir şeyi okurdan önce benim beğenmem lazım. Bazen aylarca yazdığım bir esere vermek istediğim o duyguyu katamadığımı düşündüğümde veya fark ettiğimde onca uğraşıyı ya rafa kaldırıyorum veya tamamen çöpe gönderiyorum.

Tümlerin yanında yazmaya başladığım bir eser; okuruna bir şey kazandırmayacak, boşa vakit harcatacak bir yöne doğru evriliyor ise o kitap üzerinde altmış yıl da çalışmış olsam içime sinmez ve asıl zorluğu o zaman yaşarım. Bir eser eğitici, öğretici olmalı, özgün olmalı. İnsan, yazmış olmak için yazmamalı bence. Okur, bir şeyler alabilmeli okuduğu eserden. Eğer bunu bir şair veya bir yazar olarak başaramıyorsak kul hakkına girmiş oluruz. Bir insanın en değerli şeyi zamandır. İnsanların zamanlarını boşa harcatmak da bence kul hakkına girmektir.

Mahmut Çiçekdağı: Kitaplarınız hangi yaş grubuna hitap ediyor?

Remzi Özkan: Kitaplarım 5 yaş grubundan başlamak üzere tüm yaş gruplarına hitap eden bir yelpazeye sahip. Çünkü arkamda her türde ve her yaşa hitap eden eserler bırakmak derdindeyim. Küçükler için eğitici masallar, eğitici hikâyler ve şiirler üretirken; büyükler için yine şiir, roman, hikâye ve araştırma dallarında yayımlanmış kitaplarım mevcut.

Mahmut Çiçekdağı: Şiirlerinizde belli bir yaş grubu var mı?

Remzi Özkan: Genellikle her kesime ve her yaş grubuna hitap eden şiirlerim var ancak en fazla sanırım yetişkinler için yazmışımdır. Çünkü şiirlerimde en çok şarkı sözü tarzında eserler yazıyorum. Bunun yanında farklı çalışmalarım da mevcut elbette.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken ilham aldığınız şeyler nelerdir?

Remzi Özkan: Yaşamın içerisinde ilham alınacak o kadar çok şey var ki… Mevlam o kadar çok şey yaratmış ki. Yeter ki bizler doğru yerden bakmasını bilelim ve bakış açımızı doğru şekilde sürekli değiştirebilelim. Evinizden dışarıya baktığınızda sürekli mutfağınızın penceresinden bakarsanız, sürekli aynı bakış açısıyla gözlem yapar ve sürekli aynı türde değerlendirmeler ile eserler üretirsiniz. Fakat evinizin diğer pencerelerinden de dışarıya bakarsanız farklı şeyler görür, farklı değerlendirmeler yapar ve farklı eserler yazarsınız.

Mahmut Çiçekdağı: Beğendiğiniz şair ve yazarlar kimlerdir?

Remzi Özkan: Bu konuda samimi olarak cevap verecek olursam, yerli veya yabancı ayrımı yapmaksızın ne bir şairin ne de bir yazarın ismini zikredemem. Çünkü hepsinin kendine özgü bir tarzı var ve hepsi farklı şeyler katıyor insana. Hatta ne amatör ne de usta bir şair ya da yazar ismi telaffuz edemem. Hepsinin yazılarında mutlaka kalbimin köşesine oturan bir anlatı, ayrı bir tat bulurum mutlaka. Herkes çok çok kıymetli benim için. Dünyanın en kötü yazarı bile siz farkında olmasanız bile size mutlaka bir şeyler katar.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken görüş alışverişinde bulunduğunuz kişiler oluyor mu?

Remzi Özkan: Elbette. Özellikle araştırma alanında yazdığım eserlerde konunun canlı kaynağına ulaşmaya ve konuyu birinci ağızdan en doğru haliyle öğrenmeye çalışırım. Bir de yaptığım şarkılarda bu yöntemi çok uyguluyorum. Biliyorsunuz, çok fazla sayıda şiir etkinliğine davet ediliyoruz. Bu benim için aslında büyük bir fırsatı da beraberinde getiriyor. Bu etkinliklerde bestesini yapmayı düşündüğümüz bir şarkının sözlerini şiir olarak dinleyicilere sunuyorum. Bu bazen dinleyiciye açık açık "Bu şiiri şarkı yapsak nasıl olur?" şeklinde sorularla veya salonda bulunan şiirseverlere hiçbir açıklama yapmadan tepkilerini ölçerek onların düşüncelerini anlamaya çalışarak oluyor. Şarkı sözüne uygun bir şiir yüksek beğeni almışsa —ki bunu karşımdaki insanların verdiği tepki ve alkışla ölçerim— bu benim için bir rehber olur.

Mahmut Çiçekdağı: Son olarak okurlarınıza ne söylemek istersiniz?

Remzi Özkan: Ülkemizde edebiyat da edebiyatçılar da maalesef öldükten sonra değerine kavuşuyor. Gelin bu düzeni değiştirelim. Bu bizim ülkemizin kökleşmiş bir bakış açısı ve kökleşmiş bir kaderi olmasın. Bu değerlerimize yaşarken kıymet verelim. İmza günlerinde yazarlarımızı yalnız bırakmayalım. Gidin o yazarlarla tanışın, kitaplarına dokunun, inceleyin. Köşeye sıkıştırılmış (maalesef bunları çok görüyoruz ve ben bu duruma çok üzülüyorum) sessiz sedasız bir yazar görürseniz gidin halini hatırını sorun. Onunla sohbet edin. Bakın o yazarın içinden ne cevherler çıkacak.

Son olarak sizlerin aracılığıyla tüm okuyucularıma, şarkılarımı dinleyen herkese sonsuz şükranlarımı sunuyorum. Okuyucularımla, dinleyicilerimle bizler bir aileyiz ve sizin bir parçanız olmaktan gurur duyuyorum. Bu vesile ile bana bu fırsatı tanıdığınız için çok teşekkür ediyorum. Herkese sağlıklı, huzurlu, uzun ömürler versin Allah. Hepinizi çok seviyor, hepinize saygı ve sevgilerimi sunuyorum. Allah’a emanet olunuz. Güzel ülkemin bir yerlerinde karşılaşmak, görüşmek dileğimle…