Şiirin, sevdanın ve hayat mücadelesinin izinde bir şairin yolculuğu

1975 yılında Konya’da dünyaya gelen, ilk, orta ve lise eğitimini doğup büyüdüğü bu kadim şehirde tamamlayan şair, şiirle tanışmasını henüz 13 yaşında gerçekleştirdi. Çocukluk yıllarında ağaçlara, kuşlara, çiçeklere ve doğanın güzelliklerine duyduğu hayranlığı dizelere dönüştürerek başlayan şiir yolculuğu, zaman içerisinde hayatın gerçekleriyle farklı bir boyut kazandı.

Hayat bazen insanın hayallerine uzun bir mola verdirir. Geçim mücadelesi, sorumluluklar, yaşanmışlıklar ve zamanın ağır yükü, insanın gönlünde sakladığı duyguları bir süreliğine susturabilir. Onun şiir serüveni de hayat şartları nedeniyle bir dönem kesintiye uğradı. Ancak şiir, bir kez insanın yüreğine yerleşti mi kolay kolay oradan çıkmaz. Yıllar sonra, 32 yaşında kalemi yeniden eline aldığında aslında hiç bitmeyen bir yolculuğa kaldığı yerden devam ediyordu.

Fakat artık yazdığı şiirlerin rengi değişmişti. Çocukluk yıllarının doğa sevgisi, yerini aşkın, sevdanın, özlemin, ayrılığın ve hayat mücadelesinin izlerine bırakmıştı. Her kelime yaşanmış bir anının, her dize geçmişten kalan bir hatıranın, her şiir ise gönlünde taşıdığı duyguların bir yansıması hâline gelmişti.

Çünkü insan yaş aldıkça yalnızca yılları biriktirmez. Acıları, sevinçleri, hayal kırıklıklarını, umutları ve unutamadığı insanları da biriktirir. Bazen bir bakış, bazen yarım kalmış bir sevda, bazen de söylenemeyen bir söz yıllar sonra şiir olarak yeniden hayat bulur. Hemberice Kelâmlar röportaj serimizde bu hafta, bu derin yolculuğun kaleme dökülen sesini, şair ve yazar İsmail Erenler'i konuk ediyoruz.

Mahmut Çiçekdağı: Kısaca kendinizi tanıtır mısınız?

İsmail Erenler: 1975 Konya doğumluyum. İlk, orta ve lise eğitimimi Konya’da tamamladım. On üç yaşında başlayan şiir serüvenime hayat şartları nedeniyle bir süre ara verdim. Otuz iki yaşında yeniden yazmaya başladım. İlk dönemlerde ağaçlara, kuşlara ve çiçeklere yazdığım şiirler, sonraki yıllarda aşkı, sevdaları ve hayat mücadelesini anlatan gönülden dökülen kelimelere dönüştü.

Mahmut Çiçekdağı: Ne zamandır yazıyorsunuz?

İsmail Erenler: On üç yaşında şiir yazmaya başladım. Bir süre ara verdikten sonra otuz iki yaşında yeniden yazmaya başladım. Bugüne kadar yaklaşık iki bine yakın eserim bulunmaktadır.

Mahmut Çiçekdağı: Yazmanızdaki en büyük etken nedir?

İsmail Erenler: Hayatın kendisi… Yaşadıklarım, sevdalarım, acılarım ve mücadelelerim yazılarıma yön verdi. Yaşadıklarının alın yazısı, seçtiklerinin kader olduğunu anlayınca insanın dünyaya bakışı değişiyor.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken çektiğiniz en büyük zorluklar nelerdir?

İsmail Erenler: Hayatın içinde yaşadığım zorluklar ve duygusal mücadeleler en büyük sınavlarım oldu. Dünyanın okyanusunda, hayat gemisinin kaptanı olduktan sonra rotanı kendin belirliyorsun. Bazen fırtınalı, bazen durgun, bazen de hırçın dalgalarla mücadele ederek yoluma devam ediyorum.

Mahmut Çiçekdağı: Kitaplarınız hangi yaş grubuna hitap ediyor?

İsmail Erenler: Benim için belirli bir yaş grubu yok. Kim okursa okusun, ne alırsa alsın. Şiir yaşa göre yazılmaz. Her insan kendi hayatından, kendi duygusundan bir şey bulabilir.

Mahmut Çiçekdağı: Şiirlerinizde belli bir yaş grubu var mı?

İsmail Erenler: Hayır. Benim belirlediğim bir yaş grubu yok. Şiir herkese hitap eder. Okuyan insan kendi dünyasına göre anlam çıkarır.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken ilham aldığınız şeyler nelerdir?

İsmail Erenler: Yaşadıklarım, gördüklerim, sevdalarım, acılarım ve hayatın bana öğrettikleri en büyük ilham kaynağım. Bazen bir duygu, bazen bir olay, bazen de tek bir kelime şiirin başlangıcı olabilir.

Mahmut Çiçekdağı: Beğendiğiniz şair ve yazarlar kimlerdir?

İsmail Erenler: Ben Neyzen’i çok severim. Onun samimiyeti, insanlığı ve söyleyişindeki gerçeklik benim için önemlidir.

Mahmut Çiçekdağı: Yazarken görüş alışverişinde bulunduğunuz kişiler oluyor mu?

İsmail Erenler: Elbette insanlarla konuşuyor, fikir alışverişinde bulunuyorum. Ancak kendi adıma yazılmış veya benim söylemediğim bir şeyi benim adıma kabul ettirmeye karşıyım. Benim kabullenmediğim bir şey benim adıma yazılmamalı.

Mahmut Çiçekdağı: Yazılarınızda neden imla işaretlerini kullanmıyorsunuz?

İsmail Erenler: Bu konuda çok tepki aldım. Ancak benim düşüncem şu: İnsanlar nasıl anlamak istiyorsa öyle okuyor. Böyle bir durumda noktanın, virgülün bazen anlamı kalmıyor. Ben duygularımı kendi biçimimde aktarmayı tercih ediyorum.

Mahmut Çiçekdağı: Şiirlerinizi çocuklar da okuyabilir mi?

İsmail Erenler: Bir şiiri dinleyen veya okuyan insanın ondan ne anlayacağını kesin olarak söyleyemezsiniz. Bir çocuk da duyduğu bir şiiri beğenebilir, hoşuna gidebilir, okuyabilir veya dinleyebilir. Önemli olan insanın kendi duygusuyla esere yaklaşmasıdır.

Mahmut Çiçekdağı: Son olarak okurlarınıza ne söylemek istersiniz?

İsmail Erenler: İnsanları tanıdıkça, bazı şeyleri gördükçe insanın içinden gülmek geliyor. Bazen “İnsanlık sana kaldıysa ben çıkayım insanlığın içinden.” diyesi geliyor insanın. Ben yaşadıklarımı, hissettiklerimi ve gönlümden geçenleri yazmaya devam edeceğim. Okurlarım şiirlerimi kendi gönüllerinden geldiği gibi okusunlar. Herkes kendi hayatından, kendi duygusundan bir anlam bulsun.

Teşekkürler